KLOR:

Analiz Materyali: Serum.
Alternatif Materyal: Plazma, idrar.
Metod: İSE.
Normal Değerler: 98-107 mmol/L.

Serum klor düzeyindeki değişiklik nadiren birincil bir probleme neden olur. Klorun tampon etkisi yoktur, ancak asit baz dengesinin sağlanmasında önemli rolü vardır. Sodyumla birlikte vücut sıvılarının ozmolaritesini kontrol eder.

Serum klor düzeyinde artmaya yol açan bazı patolojiler:

• Dehidratasyon: 36-48 saatten sonra oluşur. Çocuklarda süre daha kısadır.
• Hiperkloremik asidoz.
• DOCA ya da steroidin aşırı verilmesinden sonra.
• Üreterekolik anastomozdan sonra. Klor geri emilimi kalı barsakda artmaktadır.
• Kafa travmasından sonra.
• Primer hiperparatiroidi.
• Diabetik ketoasidozda fazla serum fizyolojik verimesi.
• İlerlemiş böbrek hastalığında fazla serum fizyolojik verilmesinde. Böbrekler fazla sodyumu atabildikleri halde klorü atamazlar ve hiperkloremik asidoz oluşur.
• Asetozolamid tedavisi.
• Respiratuvar asidoz.
• Klordan daha fazla sodyum kaybının olduğu ishal durumları ya da barsak fistülleri.

Serum klor düzeyinde azalmaya yol açan bazı patolojik durumlar:

• Ekstrasellüler sıvı hacminin genişlediği durumlar: Bu hal, su entoksikasyonu, pnömoni ve hipotermik glükozlu sıvı enfüzyonu ile oluşur.
• Kusma
• Şiddetli ishal.
• Parasenteze bağlı.
• Diabetik ketoasidozda.
• Barsak fistülü.
• Alkalozla birlikte potasyum eksikliği.
• Aşırı terlemede, tuz alımının az olduğu, fakat yeterli sıvının alındığı durumlar
• Adrenokortikal yetmezlik.
• Civalı diüretiklerin kullanılması sırasında aşırı sodyum bikarbonat alınması.
• Kronik respiratuar asidoz.
• Kafa travması sonrası serebral tuz kaybı.
• Renal tübüler hasar.
• Akut intermittan porfiri.
• Hiperadrenokortisizm.

<Geri